ژانویه 20, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

مشاوره ژنتیک

مشاوره ژنتیک چیست؟

مشاوره ژنتیک فرآیند مشخص کردن میزان خطر انتقال بیماری های ارثی از والدین به کودک است.

مشاوران ژنتیک، متخصصین آموزش دیده ای هستند که خانواده های در معرض خطر را شناسایی می کنند، در مورد مشکل حاضر در خانواده تحقیق می کنند، در خصوص بیماری ها اطلاع رسانی می کنند، الگوهای ارثی و خطر بازگشت را تحلیل می کنند و امکاناتی که برای خانواده وجود دارند را بررسی می کنند.

 

مشاوره ژنتیک

چه کسانی به مشاوره ژنتیک نیاز دارند؟

بنا بر گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ها (cdc)، در حدود 3% از کودکان در ایالات متحده امریکا با نقایص هنگام تولد به دنیا می آیند. مشاوره ژنتیک برای بیشتر زوج هایی که قصد بارداری دارند یا باردار هستند، اجباری نیست.
مشاوره ژنتیک باید برای زوج هایی انجام گیرد که حداقل یک یا تعداد بیشتری از عوامل خطرزای ذیل را دارا هستند:
  • نتایج غیرطبیعی تست های معمولی پیش از تولد
  • نتایج آمنیوسنتز که نقایص کروموزومی را نشان می دهد
  • وجود یک بیماری ارثی در اعضای نزدیک خانواده
  • داشتن فرزند یا فرزندانی که دارای نقایص مادرزادی یا بیماری های ژنتیکی هستند
  • بارداری بعد از 35 سالگی

مشاوره ژنتیک شامل چه مواردی است؟

زمانی که به مشاور ژنتیک مراجعه می کنید، باید آمادگی انجام کارهای زیادی را داشته باشد. باید با دادن اطلاعات در خصوص بستگان خونی خودتان و همسرتان برای رسیدن به یک زمینه جامع در مورد بیماری ها خاص و علل بروز آنها شروع کنید چون مطمئنا مهمترین بخش از ارزیابی  خطرات ژنتیکی است.
برای آسان کردن این ارزیابی، مشاور سلامت شما به احتمال زیاد بعضی از سوالات ذیل را از شما خواهد پرسید:
  • آیا سابقه بیماری هایی مانند دیابت، فشارخون، سرطان یا تولد دوقلو دارید؟
  • آیا بیماری هایی که در خانواده شما متداول باشند، وجود دارند؟
  • آیا تاریخچه بیماری های ژنتیک مانند فیبروز کیستیک، هموفیلی یا دیستروفی عضلانی در خانواده شما وجود دارد؟
  • آیا شخصی با عقب ماندگی ذهنی یا هر نوع نقص هنگام تولد در خانواده شما وجود دارد؟
  • آیا خواهر، دختر عمو، دخترخاله، دختردایی یا دختر عمه ای دارید که برای بارداری دچار مشکل شده باشد؟
  • آیا پدر و مادرتان در قید حیات هستند، آیا سلامت هستند؟
  • سابقه قومی شما چیست؟
  • آیا دلیلی وجود دارد که به خاطر آن فکر می کنید ممکن است نوزاد شما با نقایص هنگام تولد یا دیگر مشکلات پزشکی متولد شود؟
مشاوره ژنتیک

ژن و کروموزوم

ژن بخشی از دی ان ای است که برای ویژگی خاصی کدگذاری شده است.
هر ژن وظیفه خاصی دارد، به طور مثال رنگ چشم شما را مشخص می کند. ژن ها ساده ترین بلوک های سازنده وراثت هستند. آنها با الگوی خاصی در کروموزم ها گروه بندی شده اند و «طرح» منحصر به فرد ویژگی های فیزیکی و بیولوژیکی فرد را شکل می دهند.
کروموزوم ها از اسید دزوکسی ریبونوکلئیک که همان مولکول دی ان ای است ساخته شده اند.
انسان ها دارای 46 کروموزوم هستند که به صورت جفت در همه سلول های زنده بدن ما وجود دارند. زمانی که تخمک و اسپرم به هم متصل می شوند و لقاح اتفاق می افتد، نیمی از هر جفت کروموزوم از هر والد به ارث می رسد.

علل اختلالات ژنتیکی چیست؟

بیماری های ژنتیکی ممکن است به علت عوامل متعددی ایجاد شوند. دلیل این بیماری ها ممکن است ناهنجاری های کروموزومی باشد و یا حتی احتمال دارد یک ژن عامل این بیماری ها باشد.
این اختلالات ممکن است به عنوان غالب، مغلوب و یا اختلالات وابسته به کروموزوم X شناخته شوند:
  1. اختلالات غالب: یکی از ژن ها آسیب دیده است و بر ژن طبیعی غلبه می کند.
  2. اختلالات مغلوب: هر دو ژنی که جفت شده اند، آسیب دیده هستند.
  3. اختلالات وابسته به کروموزوم x: ژن آسیب دیده روی کروموزوم x  قرار گرفته است که می تواند غالب یا مغلوب باشد.

مشاوره ژنتیک

موارد ذیل دلایل بالقوه نقایص هنگام تولد یا اختلالات ژنتیکی هستند:
  • جهش های ژنتیکی ناگهانی
  • اشکال در تقسیم سلولی
  • تغییر در یک ژن به علت قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی یا اشعه
  • نقص در رشد اسپرم یا تخمک
  • مصرف تفریحی مواد مخدر
  • قرار گرفتن در معرض سرب یا مواد شیمیایی صنعتی

با توجه به موارد مطرح شده، زوجهای عزیزی که قصد بچه دار شدن را دارند اگر احساس نیاز به مشاوره ژنتیک می کنند حتما قبل از شروع پروسه باروری با مشاورین ژنتیک در ارتباط باشند تا تمامی خطرات احتمالی را به کمترین میزان برسانند.

با تشکر از همراهی شما

دکتر هما حکمت

ژانویه 19, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

مراقبت های بعد زایمان طبیعی

مراقبت های بعد از زایمان طبیعی

دوران پس از زایمان طبیعی از حدود يك ساعت بعد از زايمان جفت آغاز شده و تا هفته 6 پس از زايمان ادامه دارد، يك مرحله خاص در زندگي زنان و کودکان آنها مي باشد.

اين دوران، يك مرحله انتقالي در زندگي زنان به شمار مي رود که در اين دوره تطابق با فرايند مادر شدن و پذيرش مسئوليتهای مادری صورت مي گيرد.

24 ساعت اول پس از زایمان طبیعی ، دوره بلافاصله پس از زايمان (Immediate postpartum ) نام دارد.

در این  دوره مادر و کودك در معرض بيشترين خطر قرار دارند و بسياری از عوارض ناتوان کننده و موارد مرگ مادران و نوزادان در اين دوران رخ مي دهد.

فقدان و يا عدم کفايت مراقبت ها دراين ساعات مي تواند منجر به مرگ يا ناتواني مادر و يا نوزادشود.

خونريزی پس از زايمان که يك علت بسيار مهم مرگ مادران است، هرساله موجب مرگ حدود 150000 زن مي گردد.

وجود برنامه مشخص در زمينه مراقبت های پس از زايمان منجر به کاهش قابل ملاحظه ميزان مرگ مادران از اواسط قرن بيستم گرديده است.

در همين زمينه سازمان بهداشت جهاني توصيه بر وجود يك برنامه مراقبتي پس از زايمان برای مادر و نوزاد دارد.

از اين رو مراقبت های پس از زايمان که شامل مراقبت های باليني، حمايات روحي و عاطفي و آموزش و اطلاع رساني به مادر باشد، بسيار حائز اهميت است.

مراقبتهای بعد از زایمان طبیعی (بیشتر…)

ژانویه 17, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

هیگز و بهبود روابط زناشویی

هیگز و بهبود روابط زناشویی

یکی از اصول مهم و اساسی در پایداری زندگی مشترک سالم و کارآمد ، داشتن روابط زناشویی موفق است که در این مقاله به بررسی بهبود روابط زناشویی با هیگز می پردازیم.

رابطه ی جنسی موفق بر سلامت روحی و جسمی زوج موثر است.

گاه در اثر زایمان، یائسگی، تغییر وزن، فعالیت های ورزشی سنگین و بعضی بیماری ها، واژن دچار خشکی و اختلالاتی می شود که بر تمایلات جنسی خانم تاثیر منفی می گذارد .

در مقاله ای جدا به خشکی واژن و علتهای آن پرداخته ایم، جهت مطالعه کلیک نمایید: خشکی واژن

هیگز بر ماهیچه های واژن اثر می گذارد و با جوان سازی واژن و تاثیر مثبت بر ترشحات آن، عملکرد جنسی را بهبود می بخشد.

هیگز از بسیاری جهات بر انجام عمل های زیبایی داخلی بانوان ارجحیت دارد.

روشی کاملا بی درد و سریع است و برخلاف عمل جراحی دوره ی نقاهت ندارد.

این روش سرپایی و در مطب قابل انجام است و برای انجام آن ، بی حسی و بیهوشی لازم نیست .

هندپیس های هیگز کاملا یک بار مصرف هستند و خطر انتقال عفونت با آن هاصفر است، هیگز کاملا بدون عارضه و در هر سن قابل انجام است.

هیگز

(بیشتر…)

ژانویه 14, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

راه های درمانی بی اختیاری ادرار

راه های درمانی بی اختیاری ادرار

در مقاله قبلی در مورد بی اختیاری ادرار و علتهای آن پرداختیم در این مقاله به راههای درمانی بی اختیاری ادرار می پردازیم با ما همراه باشید.

جهت مطالعه مقاله بی اختیاری ادرار کلیک کنید.

آزمایش های تشخیصی جهت درمان بی اختیاری ادرار

تعیین اینکه شما مبتلا به کدامیک از انواع بی اختیاری ادراری هستید، دارای اهمیت است.
اطلاع از آن در مورد تصمیمات درمانی کمک  می کند.
احتمالاً پزشک شما با گرفتن یک تاریخچه ی کامل از شما و معاینه فیزیکی شروع می کند.
ممکن است از شما خواسته شود حرکت ساده ای را که می تواند باعث ثابت کردن بی اختیاری ادراری شود انجام دهید:

دهان خود را ببندید، بینی خود را بگیرید تا سوراخهای آن بسته شود و شدیداً نفس خود را بیرون دهید. سپس، پزشک شما احتمالاً به شما پیشنهاد می کند که:

  • آزمایش سنجش ادرار: نمونه ای از ادرار شما برای علائم عفونت، اثر خون یا سایر ناهنجاری بررسی می شود.
  • ثبت روزانه فعالیت مثانه: شما برای چند روز مقدار نوشیدنی خود و هنگامیکه دفع ادرار دارید، مقدار ادراری که تولید کرده اید و نیز اینکه آیا نیاز فوری برای دفع ادرار داشتید و تعداد دفعات رخ دادن بی اختیاری را ثبت کنید.
  • اندازه گیری PVR (باقیمانده پس از دفع): از شما خواسته می شود تا ادرار را داخل ظرفی که تولید ادرار را اندازه گیری می کند، دفع کنید. سپس پزشک شما، مقدار باقیمانده ی ادرار در مثانه شما را با استفاده از یک میل جراحی (کاتتر)یا تست اولتراسوند (فراصوتی) بررسی می کند. مقدار زیاد باقیمانده ادرار در مثانه ممکن است بدین معنا باشد که شما انسدادی در مجرای ادراری یا مشکلی در عضلات یا اعصاب مثانه دارید.

آزمایش های تخصصی برای درمان بی اختیاری ادرار

چنانچه اطلاعات بیشتری مورد نیاز باشد، ممکن است پزشک شما توصیه کند که:

  • آزمایش اورودینامیک: پزشک یا پرستار یک لوله کوچک (کاتتر) به داخل پیشابراه مثانه شما می برد تا مثانه را با آب پر کند. در این ضمن، یک مانیتور فشار، فشار داخل مثانه شما را اندازه گیری و ثبت می کند. این آزمایش کمک می کند تا نیروی مثانه و سلامتی اسفنتکر ادراری را اندازه گیری کنیم و ابزار مهمی برای تشخیص نوع بی اختیاری ادراری شماست.
  • سیستوسکوپی: پزشک شما لوله ی بسیار باریکی با لنز (دوربین) بسیار کوچک وارد پیشابراه شما می کند. پزشک می تواند از طریق آن ناهنجاری های مجرای ادراری را شناسایی کند و شاید برطرف نماید.
  • سیستوگرام: پزشک شما یک کاتتر را به درون پیشابراه و مثانه شما وارد کرده و یک ماده ی رنگی خاص را تزریق می کند. هنگامی که ادرار را دفع می کنید و این مایع را خارج می کنید، عکس های گرفته شده از مثانه شما با اشعه X ، به معلوم شدن مشکلات مجاری ادراری شما کمک می کند.
  • اولتراسوند (سونوگرافی) لگنی: مجاری ادراری و اندامهای تناسلی شما برای ناهنجاری ها بررسی می شود.

 

 

درمان بی اختیاری ادرار

درمان دارویی

درمان بی اختیاری ادراری به نوع بی اختیاری، شدت آن و دلایل ضمنی آن بستگی دارد. ممکن است ترکیبی از روش های درمانی مورد نیاز باشد.

احتمالاً پزشک در ابتدا درمان هایی با حداقل تهاجم را توصیه می کند و بعد فقط در صورتیکه این تکنیک ها با شکست مواجه شوند. رو به سایر گزینه ها می آورد.

داروهایی که معمولاً برای درمان بی اختیاری استفاده می شود، شامل:

  • آنتی کولینرژیک ها: این داروها می توانند یک مثانه ی بسیار فعال را آرام کرده و برای بی اختیاری فوری مفید باشند. نمونه های این داروها شامل: اکسی بوتینین (دیتروپان XL)، تولترودین (دترول) داریفناسین (انابلکس)، فزوترودین (توویاز)، سولیفناسین ( وزیکار) و تروسپیوم (سانکچورا).
  • میرابگرون (میربتریک): برای درمان بی اختیاری فوری استفاده می شود. این دارو عضلات مثانه را شل کرده و می تواند مقدار ادراری را که مثانه شما توانایی نگهداری اش را دارد، افزایش دهد. همچنین ممکن است مقدار دفع ادرار شما را در هر بار افزایش دهد، که باعث کمک به تخلیه مثانه تان بصورت کاملتر می گردد.
  • مسدود کننده های آلفا: در مردان با بی اختیاری فوری یا سرریزی، این داروها عضلات گردن مثانه و فیبرهای عضلانی پروستات را شل کرده و تخلیه مثانه را آسان تر می نماید. مثال های این داروها شامل: تامسولوسین( فلوماکس)، آلفوزوسین ( اوروکساترال)، سیلودوزین (راپافلو)، ترازوسین (هیترین) و دوکسازوسین (کاردورا) است.
  • استروژن موضعی: استفاده از دوز پایین استروژن موضعی به شکل کرم واژینال ممکن است به تون و جوانسازی مجدد بافت های ناحیه پیشابراه و واژینال کمک کند، که ممکن است بعضی علائم بی اختیاری را کاهش دهد.

انواع بی اختیاری ادرار

تکنیک های رفتاری جهت درمان بی اختیاری ادرار

پزشک شما ممکن است این تکنیک ها را توصیه کند:

  • باز آموزی مثانه: ممکن است شما با این کار شروع کنید که سعی کنید هر وقت احساس نیاز فوری به دفع ادرار داشتید، 10 دقیقه آن را نگه دارید. هدف، افزایش زمان بین رفتن به توالت تا زمانیکه ادرار را دقع می کنید، می باشد که فقط هر 4-2 ساعت است.
  • دفع مجدد: برای کمک به یادگرفتن خالی کردن مثانه خود بصورت کامل تر و اجتناب از بی اختیاری سرریزی می باشد. دفع مجدد بدین معناست که دفع ادرار داشته باشید و سپس چند دقیقه صبر و دوباره سعی کنید.
  • دفع برنامه ریزی شده: منظور دفع ادرار بصورت هر 2الی 4 ساعت یکبار بجای صبر کردن برای ایجاد نیاز به رفتن برای دفع، می باشد.
  • مدیریت رژیم غذایی و دریافت مایعات: تا کنترل مجدد مثانه تان را بدست آورید. ممکن است نیاز باشد که مصرف الکل، کافئین یا غذاهای اسیدی را کاهش داده یا از آنها اجتناب کنید. کاهش مصرف مایعات، کاهش وزن یا افزایش فعالیت بدنی نیز می تواند به تشخیص مشکل کمک کند.

تمرینات ورزشی عضلات کف لگن

پزشکتان ممکن است توصیه کند که این تمرینات ورزشی را بطور مرتب برای تقویت عضلات کمک کننده به کنترل دفع ادرار انجام دهید. که به نام تمرینات ورزشی کِگِل ( Kegel ) هم شناخته می شوند. این تکنیک ها مخصوصاً در مورد بی اختیاری استرسی مؤثر است اما ممکن است به بی اختیاری فوری نیز کمک کند.

برای انجام تمرینات ورزشی عضلات کف لگن، تصور کنید که می خواهید جلوی خروج ادرارتان را بگیرید، سپس:

  • عضلاتی را که برای جلوگیری از دفع ادرار استفاده می کنید، محکم و منقبض کرده و 5 ثانیه این انقباض را حفظ کرده و بعد برای 5 ثانیه رها کنید. ( اگر خیلی برایتان مشکل است، با 2 ثانیه حفظ انقباض و 3 ثانیه رها کردن ، شروع کنید.)
  • بتدریج انقباض را در هر بار برای 10 ثانیه حفظ کنید.
  • هدف، انجام 3 دوره از این تمرین در روز و در هربار  10 مرتبه انجام تمرین است.
    برای کمک به شناخت عضلات صحیح و انقباض آنها، ممکن است پزشک به شما پیشنهاد  کند که با یک متخصص طب فیزیکی کارکرده یا تکنیک های بیوفیزیک را امتحان کنید.

ورزش یکی از راههای درمان بی اختیاری ادرار

تحریک الکتریکی

الکترودها بطور موقت به داخل رکتوم یا واژن وارد می شود تا عضلات کف لگنی را تحریک و تقویت نماید.
تحریک الکتریکی ملایم و آهسته می تواند برای بی اختیاری استرسی و فوری مؤثر باشد، ولی ممکن است شما درمان های چندگانه، طی چند ماه را نیاز داشته باشید.

ابزارهای پزشکی

ابزارهایی که برای درمان زنان مبتلا به بی اختیاری طراحی شده اند، شامل موارد زیر می شوند:

  • تعبیه پیشابراهی: وسیله ای کوچک و تامپون شکل یکبار مصرف که پیش از یک فعالیت خاص مثل تنیس که می تواند باعث بی اختیاری بشود، داخل پیشابراه قرارداده می شود. این تعبیه مثل یک درپوش عمل می کند که از نشت جلوگیری کرده و قبل از دفع ادرار برداشته می شود.
  • پساری (رحم بند): یک حلقه سفت است که در داخل واژن قرارگرفته و در تمام طول روز آن را دارید. این وسیله کمک می کند تا مثانه که نزدیک واژن قرارگرفته، را بالا نگه دارد و از نشت ادرار جلوگیری کند. درصورتیکه بی اختیاری ناشی از افتادگی مثانه یا رحم داشته باشید، پساری احتمالاً برای شما مفید است.

معالجات مداخله ای

معالجات مداخله ای که ممکن است به بی اختیاری کمک کند شامل موارد زیر می شود:

  • تزریق مواد حجم دهنده: یک ماده مصنوعی به داخل بافت های اطراف پیشابراه تزریق می شود. ماده حجم دهنده به مسدود شدن پیشابراه کمک کرده و نشت ادرار را کاهش می دهد. این روش معمولاً نسبت به روش های درمانی تهاجمی تر مثل عمل جراحی برای بی اختیاری استرسی، اثر بسیار کمتری دارد و معمولاً بطور مرتب نیاز به تکرار دارد.
  • سم بوتولینوم نوع A ( بوتاکس): تزریق بوتاکس به عضله مثانه ممکن است برای افراد با مثانه بسیار فعال مفید باشد. بوتاکس معمولاً برای افرادی که سایر درمان های سطح اول برای آنها موفق نبوده تجویز می شود.
  • محرک های عصبی: وسیله ای مشابه دستگاه تنظیم کننده (Pacemaker) است که زیر پوست قرارداده می شود تا پالس های الکتریکی بدون درد را به اعصاب درگیر در کنترل مثانه (اعصاب خارجی) انتقال دهد. تحریک اعصاب خارجی می تواند بی اختیاری فوری را درصورت عدم تاثیر سایر درمان ها کنترل کند. این وسیله ممکن است زیر پوست کمر شما قرارداده شود و بطور مستقیم به اعصاب خارجی وصل گردد یا ممکن است پالس ها از طریق عصبی در قوزک پا به اعصاب خارجی انتقال یابد.

راههای درمان بی اختیاری ادرار

عمل جراحی

چنانچه سایر درمان ها مؤثر نبودند، چندین روش جراحی می تواند مشکلاتی را که منجر به بی اختیاری ادراری شده، درمان کند:

  • عمل جراحی قلاب: لایه های بافت بدن شما، مواد یا شبکه تور مانند مصنوعی، برای ایجاد یک قلاب لگنی دور پیشابراه شما و ناحیه ای از عضله ی ضخیم شده محل اتصال مثانه به پیشابراه (گردن مثانه)، استفاده می شود. این قلاب به بسته نگهداشتن پیشابراه، مخصوصاً هنگام سرفه یا عطسه کردن، کمک می کند. این روش برای درمان بی اختیاری استرسی استفاده می گردد.
  • تعلیق گردن رحم: این روش جراحی برای ایجاد حمایت برای پیشابراه و گردن مثانه شما و منطقه ای با عضله ضخیم شده، محل اتصال به پیشابراه- طراحی شده است. این روش با ایجاد یک شکاف شکمی انجام می شود، بنابراین بیهوشی عمومی یا نخاعی صورت می گیرد.
  • جراحی افتادگی: در زنان با بی اختیاری مختلط و افتادگی لگن، جراحی احتمالاً شامل ترکیبی از روش قلاب و جراحی افتادگی است.
  • اسفنکتر ادراری مصنوعی: در مردان، یک حلقه ی کوچک پرشده با مایع اطراف گردن مثانه قرار داده می شود تا اسفنکتر ادراری را تا وقتی که شما برای دفع ادرار آماده هستید، بسته نگاه می دارد. برای دفع ادرار، پمپ تعبیه شده در زیر پوستتان را فشار داده که منجر به خالی شدن حلقه شده و اجازه می دهد که ادرار از مثانه شما جاری گردد. اسفنکترهای ادراری مصنوعی، مخصوصاً برای مردانی با بی اختیاری مرتبط با درمان سرطان پروستات یا غده پروستات بزرگ شده، مفید است.

لایه های جاذب و کاتترها

چنانچه درمان های پزشکی نتوانستند بطور کامل بی اختیاری شما را برطرف کنند، شما می توانید از محصولاتی که شما در زمینه نشت ادرار کمک می کند، استفاده کنید:

  • لایه ها و پوشش های محافظ: اکثر محصولات، حجیم تر از لباس زیر نرمال شما نیستند و امکان پوشیدن راحت آنها زیر لباس روزانه وجود دارد. مردانی که مشکلاتی در مورد چکیدن ادرار دارند می توانند از جمع کننده قطرات استفاده کنند – یک کیسه کوچک با لایه های جاذب که روی آلت تناسلی آنها پوشیده شده و با پوشیدن لباس زیر قالب تنشنان در جای خود نگه داشته می شود.
  • کاتتر: اگر شما به دلیل عدم تخلیه کامل مثانه ی خود، مبتلا به بی اختیاری هستید، ممکن است پزشک به شما توصیه کند که یاد بگیرید چگونه یک لوله نرم (کاتتر) را چند بار در روز به درون پیشابراه خود وارد کنید تا ادرار موجود در مثانه خود را تخلیه نمایید. آموزش هایی در مورد چگونگی تمیز کردن کاتتر برای استفاده مجدد بی خطر به شما داده خواهد شد.

درمان بی اختیاری ادرار

تغییر شیوه زندگی

ممکن است مشکلات ناشی از نشت ادرار مستلزم این باشد که شما یک سری مراقبت های اضافی را برای پیشگیری از تحریک پوستی انجام دهید:

  • از یک لیف حمام برای تمیز کردن خود استفاده نمایید.
  • اجازه دهید تا پوستتان در معرض هوا خشک شود.
  • اجتناب از شست و شو و دوش گرفتن مکرر، زیرا باعث از بین رفتن لایه دفاعی طبیعی بدنتان در مقابل عفونت های مثانه می شود.
  • استفاده از یک کرم مثل ژل وازلین یا کره کاکائو، تا از پوست خود در مقابل ادرار محافظت کنید.
  • اگر بی اختیاری فوری یا بی اختیاری شبانه دارید، توالت را برای خود در دسترس تر کنید:
  • قالیچه ها و اسباب و وسائلی را که ممکن است حین رفتن به توالت به آنها برخورد کنید، جابجا کنید.
  • استفاده از یک چراغ شب خواب برای روشن کردن مسیر تا خطر به زمین افتادن را کاهش دهید.
  • اگر بی اختیاری عملکردی دارید ممکن است:
  • یک لایه جاذب مخصوص خواب در اطاق خواب خود داشته باشید.
  • یک صندلی توالت بلند نصب کنید.
  • درگاه حمام را عریض کنید.

نکات اساسی درمان

هیچ دارو درمانی جایگزین ثابت شده ای برای درمان بی اختیاری ادراری وجود ندارد.

مطالعات پایلوت ابتدایی نشان داده است که طب سوزنی می تواند فواید کوتاه مدتی داشته باشد. ولی تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

با تشکر از همراهی شما

دکتر هما حکمت

 

ژانویه 14, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

بی اختیاری ادراری

بی اختیاری ادراری 

بی اختیاری ادراری و یا  فقدان کنترل مثانه یک مشکل رایج است که اغلب باعث خجالت می شود.

دامنه ی شدت، از خروج گاه و بیگاه ادرار در هنگامیکه شما سرفه یا عطسه می کنید تا نیاز فوری به دفع ادرار که بصورت بسیار ناگهانی و شدید بوده شما نمی توانید به موقع به توالت برسید، می باشد.

چنانچه بی اختیاری ادراری، فعالیت های روزانه ی شما را تحت تاثیر قرار می دهد، بدون تردید و تامل به پزشک خود مراجعه نمایید.

برای اغلب افراد، تغیرات ساده در شیوه زندگی یا درمان های پزشکی، می تواند سختی را آسان و یا باعث توقف بی اختیاری ادراری شود.

نمایی دستگاه دفع ادرار، بی اختیاری ادرار

(بیشتر…)

ژانویه 14, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

عمل سزارین چیست؟

عمل سزارین چیست؟

عمل سزارین به دنیا آوردن کودک از طریق عمل جراحی شکم و رحم مادر است.

در برخی از موارد، عمل سزارین از قبل پیش‌بینی و برنامه‌ریزی می‌شود، اما گاهی شرایط به شکلی پیش می‌رود که پزشکان مجبور به انجام این عمل برای به دنیا آوردن کودک می‌شوند.

برای مثال اگر مادر یا فرزند در شرایط خطرناکی باشند، عمل سزارین به‌شکل فوری صورت می‌گیرد.

بنابر تحقیقات صورت‌گرفته در آمریکا، ۳۲ درصد از زنان این کشور در سال ۲۰۱۵ بچه‌ی خود را از طریق سزارین به دنیا آورده‌اند.

 مادر قبل از عمل سزارین

(بیشتر…)

ژانویه 14, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی چیست؟

زایمان طبیعی اوج دوران بارداری یک زن است که شامل خارج شدن یک یا چند نوزاد از رحم مادر است.

زایمان طبیعی روشی از زایمان با «تکنولوژی پایین» است. در زایمان طبیعی فرد اجازه می‌دهد که طبیعت انسان کار خود را در زایمان انجام دهد.

برخی از زنان تصمیم می‌گیرند که هنگام زایمان از هیچ دارویی استفاده نکرده و به جای آن برای کاهش دردشان از روش‌هایی مانند تمدد اعصاب یا کنترل تنفس استفاده کنند.

در زایمان طبیعی مادر کنترل بدن خود را از دست می‌دهد؛ البته به هنگام زایمان یک فرد همیار نیز او را به آرامی برای پشت سر گذاشتن مراحل زایمان راهنمایی و حمایت می‌کند.

مراحل کلی

روند درد زایمان و زایمان طبیعی به سه مرحله تقسیم می شود:

  1. مرحله اول هنگامی شروع می شود که انقباضاتی ایجاد می شود که باعث تغییرات پیشرونده در دهانه رحم می شود و زمانی که دهانه رحم شما به طور کامل گشاد می شود، پایان می یابد.
  2. مرحله دوم درد زایمان زمانی شروع می شود که دهانه رحم به طور کامل باز شده است و با زایمان به اتمام می رسد. این مرحله گاهی اوقات به عنوان مرحله “فشار دادن” شناخته می شود.
  3.  مرحله سوم بلافاصله بعد از زایمان کودک شروع می شود و با خروج جفت زایمان به پایان می رسد.

بارداری ها متفاوت هستند و تنوع زیادی در طول درد زایمان طبیعی وجود دارد.

برای مادرانی که برای بار اول زایمان می کنند، درد زایمان اغلب بین ۱۰ تا ۲۰ ساعت طول می کشد. اما برای برخی از زنان طول مدت درد زایمان طبیعی بیشتر است، در حالی که برای دیگران خیلی زود تمام میشود.

برای زنانی که قبلا زایمان واژینال داشته اند، درد زایمان طبیعی معمولا سریعتر تمام می شود.

درد در زایمان طبیعی در افراد متفاوت می باشد
زایمان طبیعی ، معاینه زایمان طبیعی

مرحله اول زایمان طبیعی:

مرحله اول نیز سه قسمت دارد :

  1. دردهای ابتدایی
  2. دردهای فعال
  3. مرحلۀ انتقالی

تمامی مرحلۀ اول ممکن است ۱۲-۱۴ ساعت برای شکم اولها و ۵-۶ ساعت برای مادرانی که قبلاً هم زایمان کرده اند طول بکشد .

نیروی انقباضات رحمی، دهانۀ رحم را باز می کند و میزان این باز شدن معمولاً با سانتیمتر بیان می شود که در معاینۀ داخلی که با یک یا دو انگشت صورت میگیرد، تعیین می شود .

باز شدن کامل دهانۀ رحم ۱۰سانتی متر می باشد .

دردهای ابتدایی :

از شروع انقباضات واقعی زایمانی تا هنگامی که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده باشد می باشد .

دهانۀ رحم علاوه بر باز شدن، نازک هم شده است. این قسمت معمولاً از همۀ مراحل قابل تحمل تر می باشد. و از آنجایی که این قسمت از مرحلۀ اول حدود ۶ ساعت طول میکشد ، بسیاری از خانم ها ترجیح می دهند این مرحله را در منزل به سر ببرند .

باز شدن دهانۀ رحم در این مرحله بسیار کندتر از مرحلۀ بعدی است . برای مثال برای عبور ۲ سانتی متر به ۴ سانتی متر زمان بسیار بیشتری می برد تا این که از ۶ سانتی متر به ۸ سانتی متر بروید، هر چند که در هر دو، ۲ سانتی متر پیشرفت کرده اید.

درد های فعال:

از زمانیست که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده تا هنگامی که به ۷ سانتی متر برسد.

وقتی که دهانۀ رحم ۶ سانتی متر باز شد، انقباضات بسیار قوی تر گردیده اند و دفعات آنها نیز بتدریج افزایش می یابند و زمان بیشتری به طول می انجامند.

برای مثال هر دو دقیقه یک انقباض ۶۰ ثانیه ای ممکن است رخ دهد. در این مرحله احتمالا احساس گرمی می کنید، دهانتان خشک می شود، کمی خسته می شوید و کمرتان نیز درد می گیرد .

بهتر است مرتب تغییر وضعیت بدهید ولی به پشت نخوابید . مرتب ادرار کنید (ساعتی یکبار ) و در صورت امکان حولۀ گرمی به کمرتان بگذارید . صورتتان را بشویید ( برای رفع احساس گرما ) و نفسهای عمیق بکشید .

مرحلۀ انتقالی:

زمانی است که دهانۀ رحم ۸ سانتی متر باز شد تا وقتی که به ۱۰ سانتی متر برسد .

این مرحله به عقیدۀ بسیاری زنان، دردناک ترین مرحله است و البته خوشبختانه کوتاه ترین مرحله ( معمولاً ۹۰-۲۰ دقیقه طول می کشد ) در این مرحله احساس دفع مدفوع بشما دست می دهد و این نشان می دهد که سر جنین به راست رودۀ شما فشار می آورد و نزدیک زایمان هستید .

دردهای زایمان طبیعی

سایر علامتهای این مرحله عبارتند از: 

تحریک پذیری، نشانۀ خونی، لرز ، تهوع و استفراغ ، گرفتگی پا و تعریق ( البته ممکن است هیچ یک از این علامتها را نداشته باشید ).

سعی کنید بدنتان را شل کنید و نفسهایتان را سریع تر کنید. اگر احساس گیجی می کنید، درون دستهای بسته تان تنفس کنید . مرتب تغییر وضعیت دهید و در صورت نیاز هیچ اشکالی ندارد که سر و صدا کنید .

ناگهان یک احساس کاملاً متفاوتی به شما دست می دهد. شما یک فشاری در لگنتان حس می کنید و یک تمایل غیر قابل کنترل برای زور زدن به شما دست می دهد. اما اگر دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز نشده باشد نباید زور بزنید چرا که باعث صدمه زدن به دهانۀ رحم خود می شوید .

با فشارهای شما و انقباضات رحمی، سر جنین پایین تر می آید و به کف لگن فشار وارد می کند بطوری که با عضلات خارجی این ناحیۀ لگن، بنام پرینه، مماس می گردد.

همچنانکه سر جنین به آرامی پرینه را متسع می سازد، شما هم یک احساس ناراحت کننده کشیدگی و سوزش در این منطقه می کنید.

خوشبختانه این احساس فقط لحظه ای است چونکه فشار سر جنین به پرنیه یک نوع بی حسی طبیعی ایجاد می کند.

مرحله بحرانی

این مرحله یک مرحلۀ بسیار بحرانی برای جنین شما می باشد.

البته اینجا آخر کار نیست ممکن است این مرحله طولانی شود و تا خروج کامل جنین ۹۰ دقیقه طول بکشد ولی معمولاً کوتاه تر است مخصوصاً اگر در این مرحله عمل چیدن پرنیه ( اپیزیاتومی ) توسط ماما یا پزشک صورت گیرد که باعث می شود مرحلۀ دوم سریع تر انجام شود و فشار کمتری به سر جنین وارد گردد و از پارگی احتمالی عضلات این ناحیه ( که ترمیم آن ها نیز مشکل تر می باشد ) جلوگیری کند.

بعد از اتمام مرحلۀ سوم، با انجام چند بخیه اپیزیاتومی ترمیم می شود.

معمولاً در همۀ شکم اولها این اقدام ( اپیزیاتومی ) صورت می گیرد و اکثر شکم دوم ها نیز بی بهره نیستند ولی شکم سوم ها به بعد معمولاً احتیاجی به این عمل ندارند چرا که عضلات پرنیه شل تر شده اند و مقاومت چندانی در مقابل عبور جنین نشان نمی دهند و مرحلۀ خود به خود سریع تر صورت می گیرد .

مراحل دردهای زایمان طبیعی

جنین در این مرحله چگونه است؟

با شروع و پیشرفت دردهای زایمانی، سر جنین ( که در روزها یا هفته های آخر بارداری وارد لگن شده بود ) به عریض ترین قسمت لگن حرکت می کند و در این حین مرتب تغییر وضعیت می دهد و می چرخد و البته به مثانه و راست رودۀ شما بیشتر فشار وارد می شود.

در طی زایمان و بیشتر در مرحلۀ دوم، جمجمۀ جنین تحت فشار بدن شما قرار می گیرد و بطور مرتب تغییر شکل می دهد.

به همین علت اگر سر نوزادتان کشیده به نظر می رسد و یا قسمتی از آن به نظر تغییر شکل یافته می رسد، نگران نباشید چون این حالت به علت همین فشارهای لگن به سر جنین ایجاد شده است و بعد از یکی دو روز کاملاً برطرف می شود.

استخوان های جمجمۀ جنین در همه جا کاملاً سفت نشده اند و نقاط نرمی بنام فونتانل و یا ملاج در جلو و پشت سر نوزاد وجود دارند.

این نقاط نرم به استخوان های جمجمه اجازه می دهند که برخی نقاط بر روی هم بخوابند و در مجرای زایمانی بهتر جای گیرند.

بطور طبیعی نوزاد با سر به دنیا می آید. البته می تواند با پاها، باسن، صورت و ابرو ( حالتی بین سر و صورت ) نیز به دنیا بیاید ولی مطلوب ترین حالت همان حالت سر می باشد و از حالتهای مختلف سر، حالتی بهتر و شایع تر از بقیه است که صورت به پشت مادر باشد.

زایمان نوزاد با پاها ( بریچ ) تقریباً ۳% کل زایمان ها را تشکیل می دهد .

در این حالت البته زایمان طولانی تر و مشکل تر خواهد بود ( مخصوصاً درد کمر ) .

زایمان طبیعی در این حالت هم برای شما دردناک تر خواهد بود ، هم برای جنین پر خطرتر و البته برای ماما یا پزشکتان هم مشکل تر .

بیشتر حالتهای بریچ را سزارین می کنند (مخصوصاً در شکم اول ها و شکم دوم ها ).

در زایمان طبیعی نوزاد با سر به دنیا می آید
زایمان طبیعی و زایمان سزارین

مرحلۀ دوم زایمان طبیعی:

برای زایمان احتمالاً شما را به اتاق زایمان و تخت زایمان راهنمایی می کنند ( گاهی با برانکارد می برند ) .

احتمالاً تخت زایمانی را در مطب ماما یا پزشکتان دیده اید، بیشتر شبیه به صندلی بزرگ و بلندی است که دو پایه در انتها دارد که پاهای شما را روی آنها قرار می دهند. ناحیۀ تناسلی شما با مواد ضد عفونی کننده شسته می شود و روی شکم و پاهایتان پارچه های استریلی پهن می گردد.

هنگامی که دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز شد، ماما یا پزشکتان به شما می گوید که می توانید به طرف پایین زور بزنید ( معمولاً بطور ناخود آگاه چنین احساسی را خواهید داشت ).

بهتر است زور زدن شما همراه با یک بازدم آهسته باشد.

بیش از ۶-۵ ثانیه نفستان را حبس نکنید . در صورتی که پس از ۳۰ دقیقه پیشرفتی نکرده اید و جنین نزول نکرده است ( پایین نیامده است ) ، وضعیت سر پا نشستن نیز می تواند کمک کند .

نزول جنین در مجرای زایمانی به کمک فشارهای شما و انقباضات ماهیچه های شکمی و دیافراگم ( عضله کف قفسه سینه ) صورت می پذیرد.

هر چند این مجرا حدود ۱۰ سانتی متر بیشتر نیست ولی ممکن است ۲۰ دقیقه تا دو ساعت ( در زایمان های مشکل ) طول بکشد تا او این مسیر را طی کند.

هنگامی که سر جنین کاملاً پایین آمد و به پرنیه فشار آورد، اپیزیاتومی می تواند انجام گیرد.

آخرین انقباض قبل از زایمان سر، احتمالاً باعث یک احساس سوزش و کشیدگی می شود.

بعد از تولد سر، یک شانه و سپس شانۀ بعد و بلافاصله بقیه بدن به دنیا می آید.

قسمت مشکل زایمان در درجۀ اول همان سر می باشد. زایمان شانۀ اول نیز مقداری ایجاد درد می کند اما بقیۀ بدن تقریباً به بیرون لیز می خورد.

معمولاً دهان و بینی نوزاد تمیز می شود و شما برای اولین بار صدای گریۀ او را می شنوید ( که هیجان انگیزترین مرحلۀ زایمان و حتی عمرتان می باشد !)

در این مرحله نوزاد هنوز از طریق بند ناف به شما متصل است . ماما یا پزشکتان بند ناف را در دست می گیرد و هنگامی که ضربان آن تمام شد اول با دو پنس آن را می بندد و سپس می چیند. سپس یک گیرۀ پلاستیکی در فاصلۀ ۳-۲ سانتی متری شکم نوزاد، بر روی بند ناف می بندد و بقیۀ آن را می چیند.

از عجایب خلقت است که پس از آن همه سختی و درد و خستگی و احتمالاً بی خوابی، با تولد نوزاد، تقریباً همۀ دردها از بین می روند.

بخصوص هنگامی که نوزاد کوچک و قشنگ تان را ( که ۹ ماه در انتظار دیدارش بودید ) می بینید، همۀ دردها حتی فراموش می شوند!

البته توجه دارید که کل مدت دردهای ناراحت کننده زایمان طبیعی شاید به اندازۀ مدت یک دندان درد ساده باشد! ولی متأسفانه همیشه آن چنان از دردهای زایمانی و شدت و مدت آن ها نقل شده است که باعث وحشت مادران جوان می گردد.

دردهای زایمان طبیعی

فورسپس و واکیوم ( زایمان طبیعی با دستگاه ):

برخی مواقع ممکن است دردهای زایمانی به خوبی پیشرفت کند ولی در انتها خروج جنین با کمی اشکال مواجه شود و یا از این لحاظ مشکلی نباشد منتها به علت زجر جنین و یا حالت اضطراری دیگری خروج سریع جنین اجباری باشد .

در این حالت ممکن است پزشکتان تشخیص دهد که استفاده از فورسپس و یا واکیوم بهتر از اجرای سزارین باشد و البته در بسیاری از موارد هم همینطور است و عوارض آنها کمتر از سزارین می باشد، البته تنها هنگامی که شرایط استفاده از این وسایل وجود داشته باشد که این تشخیص را باید به عهده پزشکتان بگذارید.

یک فاکتور مهم در هنگام به کار بردن هر دو وسیله این است که باید شرایط اجرای سزارین اورژانس مهیا باشد چرا که ممکن است از این وسایل نتیجه به دست نیاید و بیمار فوراً باید تحت عمل سزارین قرار گیرد.

احتمال عدم موفقیت با واکیوم بیشتر از فورسپس می باشد و ایجاد ضربه به پوست سر جنین بیشتر است .

مسأله ای که حائز اهمیت است این است که اگر به پزشکتان اعتماد دارید، مطمئن باشید او فقط در جایی که لازم و ضروری است از فورسپس و یا واکیوم استفاده می کند و همیشه سلامت شما و نوزادتان را نسبت به همه چیز ارجح می داند.

زایمان طبیعی با وکیوم و فورسپس

مرحلۀ سوم :

جفت عضوی است که در طول حاملگی به دیوارۀ رحم متصل است و از طریق بند ناف به جنین وصل می باشد.

مسئولیت تغذیه و اکسیژن رسانی به جنین و دفع ضایعات جنین به عهده جفت می باشد.

پس از تولد نوزاد، انقباض رحم متوقف می شود و می تواند پس از آن همه فعالیت کمی استراحت کند.

پس از چند دقیقه دوباره منقبض می شود. این انقباضات جفت را از دیوارۀ رحم جدا کرده و آن را به بیرون هدایت می کنند که معمولاً با خروج مقداری خون نیز همراه می باشد.

پس از خروج جفت، ماما یا پزشکتان اقدام به ترمیم اپیزیاتومی میکند ( در صورتی که انجام شده باشد ) بخیه ها را با نخهای قابل جذب انجام می دهند که در عرض ۲۰-۱۵ روز جذب می شوند.

پایان کار و لذتی شیرین :

نوزادتان کاملاً بررسی می شود و به شما داده می شود. بهتر است هر چه زودتر او را شیر دهید.

این کار هم ارتباط عاطفی نوزاد و مادر را تقویت می کند، هم جریان شیر زودتر برقرار می شود و هم رحم زودتر به حالت اولیه بر می گردد (به علت هورمون های مترشحه در اثر مکیدن پستان).

حداقل تا دو ساعت در زایشگاه خواهید ماند و ماما یا پرستار آن بخش، خونریزی رحمی شما را کنترل می کند.

در صورتی که رحم شما منقبض شد و خونریزی تان کنترل گشت، شما را به اتاقتان در بخش منتقل می کنند.

هر چند پس از آن همه تلاش احساس خستگی می کنید ولی احتمالاً برای خوابیدن بیش از اندازه هیجان زده هستید و بعد از خبر دادن به فامیل و آشنایان حتماً بیشتر از هر کاری تمایل دارید عضو جدید خانواده تان نگاه کنید و او را تجلیل نمایید و البته هر کسی هم به دنبال شباهت تازه وارد عزیز با خود می باشد.

زایمان طبیعی,مراحل زایمان طبیعی,زایمان طبیعی راحت

در تمامی مراحل زایمان همراهتان هستیم جهت ارتباط با ما:

تماس با ما

ژانویه 11, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

NST تست نوار قلب جنین

تست نوار قلب جنین (NST) چیست؟

تست نوار قلب جنین NST یا تست بدون استرس، در طول بارداری برای ارزیابی شرایط جنین انجام می شود.

در طول آزمون، پزشک ضربان قلب جنین را بررسی می کند، اول در حالت استراحت کودک، سپس در حالت حرکت کردن آن. همان طور که ضربان قلب شما در حالت فعالیت سریع تر است، ضربان قلب کودک نیز در حالتی که تحرک دارد سریع تر است.

NST

-این تست در صورتی انجام می شود که از زمان مقرر بارداری گذشته باشد، و یا بارداری شما پرخطر باشد. دلایل انجام تست نوار قلب جنین عبارتند از:

  • مبتلا به دیابت باشید یا فشار خون بالا داشته باشید یا بیماری دیگری داشته باشید که در بارداری مشکل ایجاد کند.
  • فشار خون بالای بارداری داشته باشید.
  • کودک شما به نظر می رسد کوچک است و یا به درستی رشد نمی کند.
  • کودک شما فعالیت کمتری نسبت به حالت طبیعی دارد.
  • مایع آمنیوتیک بیش از حد زیاد یا خیلی کم است.
  • شما یک عمل جراحی داشته اید: مانند تست آمنیوسنتز سه ماهه سوم (برای تعیین اینکه ریه های کودک به اندازه کافی بالغ شده است و یا برای ردیابی عفونت رحم). پس از آن، پزشک یک تست نوار قلب  NST تجویز می کند تا از سلامتی کودک مطمئن شود.
  • زمان زایمان رد شده است و پزشک می خواهد از سلامتی جنین مطمئن شود.
  • شما یک جنین را در نیمه دوم بارداری به دلیل نامعلومی از دست داده اید. در این مورد، تست نوار قلب جنین NST در اوایل هفته بیست و هشتم بارداری انجام می شود.
  • شما یک مشکل پزشکی دارید که ممکن است سلامت جنین را به خطر اندازد.
  • کودک شما اختلال نقص تولد دارد.

(بیشتر…)

ژانویه 6, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

PRP و نحوه استفاده در اوشات

PRP و نحوه استفاده آن در اوشات

اوشات مخفف ارگاسم شات است. در این روش از تزریق PRP در کلیتوریس، لابیا ماژورها و نقطه G استفاده می شود .

در ابتدا توضیح کوتاهی در مورد نقطه G در بانوان می پردازیم.

🔷️ جی اسپات ناحیه ای بسیارحساس در داخل واژن است که با تحریک آن فرد به اوج لذت جنسی می رسد . این ناحیه معمولا  بین ۵ تا ۸ سانتی متر از سطح پوست در داخل واژن و پشت کلیتوریس قرار گرفته  و  سطح آن حدودا ۱ تا ۲ سانتی متر است .

🔷 ️عوامل مختلفی مثل افزایش سن ، تغییر وزن ، ورزش های سنگین و زایمان ممکن است باعث تغییر مکان  و تو رفتن این ناحیه شوند .

🔷️ بسیاری از بانوانی که قبلا با دخول به اوج لذت جنسی ( ارگاسم ) می رسیده اند و اکنون دیگر چنین تجربه ای ندارند ، در حقیقت به این مشکل دچار شده اند .

🔷️ این مشکل به راحتی با تزریق فیلر یا چربی و PRP ، در ناحیه جی اسپات قابل حل است . به این ترتیب ناحیه مذکور برجسته تر می شود و به راحتی در هنگام دخول تحریک می گردد .

PRP چیست؟

 

(بیشتر…)

ژانویه 5, 2021 توسط دکتر هما حکمت 0 دیدگاه

مراقبت های بعد از سزارین

نکات مهم بعد از زایمان سزارین

عمل جراحی سزارین درد زیادی را برای مادر به همراه دارد و مادرانی که از مراقبت پس از زایمان اطلاع کافی ندارند در نحوه کنترل این درد و تغذیه کودک با مشکلاتی رو به رو می شوند.

با رعایت نکاتی که در ادامه گفته می شود از اولین روزهای تولد کودک خود لذت ببرید، ابتدا با آنچه که باید پس از سزارین برنامه غذایی خود لحاظ کنیم آغاز خواهیم کرد.بعد از سزارین

مادر و فرزند بعد از سزارین

(بیشتر…)